|
 Genç adam, hergün i?e giderken, yolunun üzerindeki, güllerle dolu bahçeye bakmadan geçemezdi. Her sabah o rengarenk güller, içini ne?eyle, sevinçle dolduruyordu. Günler geçtikçe güllere bakan gözleri, bahçedeki eve takylmaya ba?lady. Çünkü, son günlerde o evde, tül perdenin gerisinde bir genç kyzyn silüetini görüyordu. Her geçi?inde güllere ve pencerede belli-belirsiz görünüp kaybolan genç kyza bakmadan edemiyordu.
Bir sabah her zamankinden daha erken yola çykty. Bahçenin önüne geldi?inde yüre?inin titredi?ini, içinin ürperdi?ini hissetti; her gün tül perdenin arkasynda gördü?ü kyz, bahçede gülleri suluyordu.
Güzel kyz, genç adamy görünce yüzü kyzararak içeri kaçty. Adam, genç kyzyn hayali gözlerinden kaybolmasyn diye gayret eder gibi, gözlerini bir güle dikerek öylece kalakaldy. Gördü?ü güzelli?in etkisinde kalmy? sevdalandy?yny dü?ünüyordu.
Genç adam, artyk hergün bir öncesine göre biraz daha erken geçiyordu, kyzy tekrar görürüm, umuduyla. Fakat tüllerin gerisinde görünüp kaçan bir silüetten ba?ka ?ey göremiyor, kahroluyordu. Genç kyz da her sabah heyacanla tüller arkasyna geçiyor, genç adamyn gelmesini bekliyordu.
* * * *
Bir gün, genç adam bahçenin önünden geçmedi. Genç kyz gün boyunca bo?una bekledi. Ertesi gün, daha ertesi gün yine bo?una bekledi, genç adam gelmedi. Genç kyzyn yüre?ine hüzün doluyordu.
* * * *
Ba?ka bir gün, yine umutsuz gözlerle yola bakarken, bir grup insanyn omuzlarynda tabutla geçtiklerini gördü genç kyz. Aklyndan geçen korkunç dü?ünceden tüm vücudunun titredi?ini hissetti, yüre?i syky?ty; yoksa genç adam ölmü? müydü !. . Genç kyz yine hergün tüllerin arkasyna geçiyor, bo? gözlerle dy?ary bakyyordu. Yüzü de, artyk bakmady?y, sulamady?y gülleri gibi soluyordu.
* * * *
Genç adam bir gün yine geçti bahçenin önünden. Kaza geçirip, aylardyr yatty?y hastaneden sonunda çykmy?, ilk i? olarak ta, güllü bahçenin önüne gelmi?ti. Ama ümit içinde geldi?i bahçenin önünde, gülen yüzü asyldy; bahçedeki güller solmu?, pencere kara perdelerle symsyky kapatylmy?ty. Genç adam yolda oynayan çocuklara sordu; "-Bu evde kimse ya?amyyor mu? ". Bir çocuk; "-Yhtiyar bir kadyn ya?yyor. " dedi. Genç adam cevabyny duymaktan korkarcasyna, ba?ka bir soru sordu; " -Burda ya?ayan genç kyz ne oldu? " Çocuklardan biri atyldy; "-o öldü. " dedi, genç adamyn yana dü?en kollaryny, ya?aran gözlerini görmeden ba?ka bir çocuk atyldy; "-Verem olmu?, dün öldü. "
* * * *
Yyllar sonraydy, küçük bir çocuk heyacanla annesiyle babasynyn yanyna ko?tu, güller arasynda, sallanan sandalyede oturan ihtiyar adamy göstererek ba?yrdy; "-Dedem gülüyor, dedem gülüyor baba !. ." Ko?arak ihtiyaryn yanyna gittiler, gülerken hiç görmedikleri yüzüne baktylar. Elinde bir gül olan ihtiyar adamyn yüzüne, gerçekten bir gülümseme yayylmy?ty; biten bir hasrete seviniyormu? gibi, yyllardyr görmedi?i birine kavu?uyormu? gibi mutlu bir gülümseyi?ti bu. Fakat gözleri kapalyydy
|
